Parkinsonizm polekowy

W jaki sposób leczy się parkinsonizm polekowy?

Leczenie parkinsonizmu polekowego jest bardzo trudne. Zasadniczym elementem terapii jest odstawienie leków, o ile jest to możliwe. Z reguły prowadzi to do ustąpienia objawów parkinsonizmu.

U pacjentów, którzy nie mogą przerwać leczenia z powodu chorób psychicznych, takich jak schizofrenia czy depresja, można podjąć próbę obniżenie dawki stosowanego leku. Niestety pociąga to za sobą osłabienie efektu terapeutycznego. Niektórzy psychiatrzy wręcz przekonują, że właśnie dopiero pojawienie się objawów parkinsonizmu świadczy o osiągnięciu właściwej, skutecznej dawki leku.

W przypadku schizofrenii rozsądną alternatywą stosowania typowych neuroleptyków może być podanie leku atypowego o niższym ryzyku. W takim przypadku najlepsze efekty daje klozapina. Jej stosowanie w dawkach psychiatrycznych wymaga stałego monitorowania obrazu krwi, ponieważ w trakcie terapii może dojść do neutropenii.

Podejmowane są także próby zastosowania leków wykorzystywanych w chorobie Parkinsona – lewodopy i agonistów dopaminy (np. amantadyna, biperiden, prydynol). Niestety u chorych z parkinsonizmem poneuroleptycznym, którzy w dalszym ciągu muszą stosować neuroleptyki, wydaje się to mało sensowne i nieskuteczne. Neuroleptyki bowiem blokują receptor dopaminergiczny, utrudniając do nich dostęp lewodopy i agonistów dopaminy. W pewnym stopniu mogą okazać się skuteczne leki cholinolityczne, przy czym należy pamiętać o możliwych powikłaniach pod postacią zaburzeń funkcji poznawczych.

Piśmiennictwo:

1. Brunton L., Lazo J., Parker K. Farmakologia Goodmana i Gilmana. Wydanie I, Lublin 2007, tom I:554-564.
2. Kahn R.S., Fleischhacker W.W., Boter H. i wsp.; EUFEST study group. Effectiveness of antipsychotic drugs in first-episode schizophrenia and schizophreniform disorder: an open randomised clinical trial. Lancet 2008; 371 (9618): 1085−1097.
3. Dale, R., Church, A., Surtees, R., Lees, A., Adcock, J., Harding, B., Neville, B. i Giovannoni, G. (2003). Encephalitis lethargica syndrome: 20 new cases and evidence of basal ganglia autoimmunity. Brain 2004; 127 (1): 21-33.
4. Sapa J. Wybrane choroby i zaburzenia polekowe- możliwości profilaktyki i leczenia. Część I. Bezpieczeństwo farmakoterapii 2009; 65 (10): 744-742. https://www.ptfarm.pl/pub/File/Farmacja%20Polska/2009/102009/10%20%20Choroby%20polekowe.pdf
5. Szadejko K., Schinwelski M., Robowski P., Sławek J.Parkinsonizm naczyniowy: patogeneza, diagnostyka i leczenie   Borgis – Postępy Nauk Medycznych 2010; (4) 306-311 http://www.czytelniamedyczna.pl/3388,parkinsonizm-naczyniowy-patogeneza-diagnostyka-i-leczenie.html
6. Mosiołek A. Objawy pozapiramidowe w psychiatrii – diagnostyka i leczenie. Psychiatria 2014; 11, 3: 160–165. https://journals.viamedica.pl/psychiatria/article/view/40403/32058
7. Escitalopram-induced extrapyramidal symptoms. J Neurol Stroke. 2018;8(3):163‒164. http://medcraveonline.com/JNSK/JNSK-08-00302.pdf
8. Shin H. W., Chung S.J. Drug-Induced Parkinsonism. J Clin Neurol. 2012 Mar; 8(1): 15–21. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3325428/