Europejska Agencja Leków zaleciła warunkowe dopuszczenie do obrotu w UE leku Elrexfio z elranatamabem do monoterapii dorosłych pacjentów z nawrotowym i opornym na leczenie szpiczakiem mnogim, którzy otrzymali co najmniej co najmniej trzy wcześniejsze terapie i u których choroba nowotworowa uległa pogorszeniu od czasu otrzymania ostatniego leczenia.
Dostępne obecnie wiodące klasy leków stosowanych w szpiczaku mnogim to leki immunomodulujące, inhibitory proteasomu i przeciwciała monoklonalne. Szpiczak mnogi to rzadki nowotwór dotykający komórki plazmatyczne, będące rodzajem białych krwinek. W przebiegu szpiczaka mnogiego namnażanie się komórek plazmatycznych wymyka się spod kontroli. Skutkiem jest nadmierne wypełnienie szpiku kostnego nieprawidłowymi komórkami, które nie odgrywają już swojej funkcji, czyli ochrony przed infekcjami. Ponadto produkują nieprawidłowe białka, co skutkuje dalszymi powikłaniami zdrowotnymi.
Czytaj także: Nowy lek w terapii szpiczaka mnogiego z rekomendacją EMA
Elranatamab to przeciwciało monoklonalne, które skierowane przeciwko antygenowi dojrzewania komórek B (BCMA) oraz przeciwko białku CD3 na komórkach limfocytów T. Z jednej strony blokuje więc antygen na powierzchni komórek szpiczaka mnogiego, a z drugiej – pobudza limfocyty T do eliminacji wadliwych krwinek.
Profil bezpieczeństwa elranatamabu ustalono na podstawie analizy danych od 265 uczestników. Lek najczęściej powodował obniżenie się liczby krwinek, infekcje oraz CRD, czyli zespół uwalniania cytokin. Jako istotne zagrożenie wskazano także toksyczność neurologiczną związana z komórkami efektorowymi układu odpornościowego (ICANS – immune effector cell-associated neurotoxicity syndrome).
Czytaj także: Ze szpiczakiem da się żyć
